Thys3
Database-software voor biologische waarnemingen
 

Soortnamen

Een belangrijk probleem met databases voor biologische gegevens is hoe er wordt omgegaan met de naamgeving van soorten (en andere taxa) als er moet worden uitgewisseld met anderen. De gemakkelijkste oplossing is om iedereen dezelfde namen te laten gebruikten, maar dat lukt niet [toelichting]. De databases moeten daarom gebruikmaken van namenlijsten waarin ook synoniemen en verschillende interpretaties zijn opgenomen, waarbij die namen gekoppeld zijn aan de voorkeursnamen. Er vindt echter regelmatig herziening plaats van allerlei namen waardoor zo'n standaardlijst ook in de loop van de tijd verandert, met name door toevoegingen. Op allerlei manieren kan daarbij ook de betekenis van een al langer op de lijst staande naam veranderen. Om de uitwisselbaarheid van de gegevens in stand te houden moet het beheer van zo'n standaardlijst een centrale regie hebben en moet bij elke wijziging ook de validiteit van reeds eerder ingevoerde namen worden gecontroleerd . Maar niet alleen in de loop van tijd ontstaan er problemen met het valide houden van de namen, ze ontstaan ook doordat niet iedereen dezelfde namen of interpretaties daarvan gebruikt in zijn eigen werk. Dat komt doordat niet iedereen dezelfde identificatiewerken gebruikt. De namen die in die identificatiewerken staan komen vaak niet overeen met die op de standaardlijst of hebben een andere interpretatie . Vergelijkbare problemen dienen zich ook aan als er gegevens worden uitgewisseld met databases met andere standaardlijst, zelfs als die wel dezelfde taxa beogen te noemen
Dit klinkt allemaal heel dramatisch, maar dat is het niet. Taxonomen en schrijvers van identificatiegidsen hanteren dit probleem al enkele honderden jaren zonder problemen.

De oplossing is dat er met twee aparte benaderingen wordt gewerkt:

  • de soorten worden opgeslagen onder de naam zoals ze geïdentificeerd zijn met een verwijzing naar de identificatiegids en die informatie wordt nooit meer veranderd,
  • er wordt een koppeling aangelegd en onderhouden tussen de soortnamen van de identificatiegids en relevante standaardlijsten,
  • standaardisatie vind pas plaats als die nodig is: door een exportbestand te maken waarin de soorten zijn geconverteerd naar de standaardlijst naar keuze.
Bij gewijzigde inzichten over de naamgeving bij de identificaties verandert de koppeling naar die standaard, niet de oorspronkelijk ingevoerde data.